โดย ธูปพลังรัก อาจารย์อันติกา อริยชวัล

ผ่านมาเราตาบอดเพราะรักไปแล้วกี่ครั้งล่ะ...
ไม่น่าเชื่อเลยน่ะ ว่าความรักที่ใครๆบอกว่าเป็นสีชมพูสวยงามนั้น เมื่อเข้าไปอยู่ในหัวใจของใครกลับมีอานุภาพรุนแรงพอที่จะทำให้คนๆนั้นตาบอดได้ แถมยังทำให้เกิดอาการพร่ำเพ้อ สติไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัวเท่าไหร่ คนเราลองได้รักใครจริงจัง เป็นต้องหน้ามืดตามัวเห็นสุดที่รักของตัวเองชัดเจนโดดเด่นกว่าใครเสมอ ใครพูดใครเตือนอะไรไม่ค่อยสนใจหรอก ถึงขนาดที่ว่า เขาจะทำไม่ดียังไงกับใครก็ตามเราไม่สน ขอให้ดีกับเราเท่านั้นพอ
ความรักเข้าตา ทำให้เราเลือก.... เลือกที่จะมองแต่สิ่งดี ด้านดีของเขาและเลือกที่จะไม่มอง ไม่ใส่ใจกับด้านแย่ๆของเขาความรักไม่ใช่แค่ทำให้เราตาบอดธรรมดาน่ะ... เป็นตาบอดสีอีกต่างหาก มองไปทางไหน โลกนี้เป็นสีชมพูไปหมดหลายคนเต็มใจ ยอมให้ตัวเองตาบอดเพราะรัก....
หลายคนกว่าจะตาสว่างไสวได้ก็ต้องแลกกับความทุกข์ทรมานใจกับการที่รักจากไป....
การที่เราจะรักใครสักคนไม่ใช่เรื่องผิดและเรื่องของหัวใจก็ห้ามกันไม่ได้ แต่ก็อย่าปล่อยให้ความรักมีอิทธิพลอยู่เหนือตัวเราเสียมากมายเกินระดับที่รักควรจะเป็น เพราะถ้าเป็นอย่างนั้นรักจะทำให้เราสูญเสียความคิดในการแยกแยะ ความรู้สึกผิด ชอบ ชั่ว ดี ออกจากกันไม่ได้
บางคนยอมถึงขนาดทำในสิ่งที่ไม่ดี ยอมทำร้ายตัวเองเพียงเพื่อยื้อรั้งให้รักนั้นยังคงอยู่กับตัว หรือแย่กว่านั้นก็หันมาทำร้ายคนรักของตัวเอง คนที่ตัวเองรักนักหนาแต่กลับทำร้ายได้ลงคอ แล้วก็กลับมาโทษว่าเป็นเพราะรัก
ทั้งๆที่รักไม่เคยทำร้ายใคร มีแต่เราที่เอารักมาบังหน้าเพื่อทำร้ายกัน
คิดจะรักใคร อย่าเสียสติเพียงเพราะรัก แต่จงรักอย่างมีสติ

ด้วยรักปราถนาดี....
อันติกา อริยชวัล
Copyright article from www.promdeva.com.
No comments:
Post a Comment